Rues de Taputapuatea
212 voies répertoriées — propulsé par Odonyma
Afaa Faafau
patrimoineAfaa Farepuhia
patrimoineAfaa Moai
patrimoineAfaa Mutuature
patrimoineAfaa Opunu
patrimoineAfaa Outumaoroa
patrimoineAfaa Punapiti
patrimoineAfaa Tepuhapa O Faita
patrimoineAfaa Terototupee
patrimoineAfaa Tetoai - Papahiaroa
patrimoineAfaa Tetooroa
patrimoineAfaa Vaiheruheru
patrimoineAra Apoopopoti 1
patrimoineAra Atopa
patrimoineAra Faafau 1
patrimoineAra Maateumiumi
patrimoineAra Manuihi 1a
patrimoineAra Manuihi 1b
patrimoineAra Mapuhia A
patrimoineAra Mapuhia B
patrimoineAra Moai A
patrimoineAra Moai B
patrimoineAra Moroi B
patrimoineAra Motu Ioio
patrimoineAra Mouaraha
patrimoineAra Mutuature A
patrimoineAra Opunu
patrimoineAra Puhau B
patrimoineAra Punapiti
patrimoineAra Punarei
patrimoineAra Tairineneva 11a
patrimoineAra Tairineneva 11b
patrimoineAra Tenape 1a
patrimoineAra Tenape 1c
patrimoineAra Tenape 6a
patrimoineAra Tenape 6b
patrimoineArati’a Aanoa
patrimoineArati’a Aehau 1
patrimoineArati’a Aehau 2
patrimoineArati’a Apoopopoti 2
patrimoineArati’a Apoopopoti 3
patrimoineArati’a Apoopopoti 4
patrimoineArati’a Apootaea
patrimoineArati’a Arutai
patrimoineArati’a Ereeo
patrimoineArati’a Faafau 1
patrimoineArati’a Faafau 10
patrimoineArati’a Faafau 11
patrimoineArati’a Faafau 2
patrimoineArati’a Faafau 4
patrimoineArati’a Faafau 5
patrimoineArati’a Faafau 6
patrimoineArati’a Faafau 7
patrimoineArati’a Faafau 8
patrimoineArati’a Faafau 9
patrimoineArati’a Faatemu
patrimoineArati’a Faraoa
patrimoineArati’a Farefarematai
patrimoineArati’a Fareorai
patrimoineArati’a Farepoiri
patrimoineArati’a Farevai 1
patrimoineArati’a Farevai 2
patrimoineArati’a Hahoatai
patrimoineArati’a Maharioa
patrimoineArati’a Maharioa-Manono
patrimoineAratia Mane
patrimoineArati’a Manuihi 1
patrimoineArati’a Manuihi 2
patrimoineArati’a Maraetefano
patrimoineArati’a Marahi - Puuitiohiua
patrimoineArati’a Moroi
patrimoineArati’a Motu Ioio
patrimoineArati’a Mouaraha
patrimoineArati’a Opunu
patrimoineArati’a Oroa
patrimoineArati’a Outumaoroa 1
patrimoineArati’a Outumaoroa 2
patrimoineArati’a Outumaoroa 3
patrimoineArati’a Outumaoroa 4
patrimoineArati’a Outumaoroa 5
patrimoineArati’a Outumaoroa 6
patrimoineArati’a Outumaoroa 7
patrimoineArati’a Paetaha - Rairoa 1
patrimoineArati’a Paetaha - Rairoa 2
patrimoineArati’a Paetaha - Rairoa 3
patrimoineArati’a Parutu 1
patrimoineArati’a Parutu 2
patrimoineArati’a Patufau - Vaiohihi - Nuutere 1
patrimoineArati’a Patufau - Vaiohihi - Nuutere 2
patrimoineArati’a Patufau - Vaiohihi - Nuutere 3
patrimoineArati’a Patufau - Vaiohihi - Nuutere 4
patrimoineArati’a Patufau - Vaiohihi - Nuutere 5
patrimoineArati’a Potifara
patrimoineArati’a Punaeo 1
patrimoineArati’a Punaeo 2
patrimoineArati’a Punaotara-Mamaru
patrimoineAra Tiaraaotehei
patrimoineArati’a Rauoro
patrimoineArati’a Taeoo
patrimoineArati’a Tahateao
patrimoineArati’a Tahuatue
patrimoineArati’a Tairineneva 1
patrimoineArati’a Tairineneva 10
patrimoineArati’a Tairineneva 11
patrimoineArati’a Tairineneva 2
patrimoineArati’a Tairineneva 3
patrimoineArati’a Tairineneva 4
patrimoineArati’a Tairineneva 5
patrimoineArati’a Tairineneva 6
patrimoineArati’a Tairineneva 7
patrimoineArati’a Tairineneva 8
patrimoineArati’a Tairineneva 9
patrimoineArati’a Tautara 1
patrimoineArati’a Tautara 2
patrimoineArati’a Tautara Tahatai
patrimoineArati’a Tauuaao
patrimoineArati’a Tefaao
patrimoineArati’a Tefaao - Vaitairea 2
patrimoineArati’a Tehaato
patrimoineArati’a Tehatara
patrimoineArati’a Tehurahura
patrimoineArati’a Tehurui
patrimoineArati’a Tenape 1
patrimoineArati’a Tenape 2
patrimoineArati’a Tenape 3
patrimoineArati’a Tenape 4
patrimoineArati’a Tenape 5
patrimoineArati’a Tenape 6
patrimoineArati’a Tenape 7
patrimoineArati’a Teonearue - Fetuna
patrimoineArati’a Teonearue - Tevaitoa
patrimoineArati’a Tepiha
patrimoineArati’a Tepuna
patrimoineArati’a Tereva
patrimoineArati’a Teroohue 1
patrimoineArati’a Teroohue 2
patrimoineArati’a Teroohue 3
patrimoineArati’a Teroohue 4
patrimoineArati’a Teroohue 5
patrimoineArati’a Teroohue 6
patrimoineArati’a Terototupee 1
patrimoineArati’a Terototupee 2
patrimoineArati’a Tetahora 1
patrimoineArati’a Tetahora 2
patrimoineArati’a Tetahora 3
patrimoineArati’a Tetahora 4
patrimoineArati’a Tetaifarii
patrimoineArati’a Tevaihuaru 1
patrimoineArati’a Tiamea
patrimoineArati’a Tirea
patrimoineArati’a Tootoomiro
patrimoineArati’a Tuamaa
patrimoineArati’a Tuatau
patrimoineArati’a Tumuore 1
patrimoineArati’a Tumuore 2
patrimoineArati’a Tumuore 3
patrimoineArati’a Tumuore 4
patrimoineArati’a Tumuore 5
patrimoineArati’a Uparu - Punarei 1
patrimoineArati’a Uparu - Punarei 2
patrimoineArati’a Uturoto
patrimoineArati’a Vaiaau
patrimoineArati’a Vaiapu
patrimoineArati’a Vaiarami
patrimoineArati’a Vaiautea
patrimoineArati’a Vaiheruheru
patrimoineArati’a Vaitavae
patrimoineArati’a Vaiuteute
patrimoineArati’a Varuatahi
patrimoineAra Tohore
patrimoineAra Tumuore 1
patrimoineAra Uparu - Punarei 2
patrimoineAra Vaifarero
patrimoineAra Vaitavae
patrimoineAra Vaiuteute 2
patrimoineAra Vaiuteute - Maharioa
patrimoineAra Varuatahi
patrimoineAroā Fetuna
patrimoineAroā Fetuna - Avera
patrimoineAroā Tehurui
patrimoineAroā Tevaitoa
patrimoineAroa Uparu
patrimoineAroā Vaia'au
patrimoineCfpa
patrimoineChemin des Trois Cascades
patrimoineChemin du Tapioi
patrimoineEglise De Jc Des St Des Derniers Jours
patrimoineSur les cent mille édifices religieux disséminés à travers le pays, quarante-cinq mille sont des églises paroissiales.
Le mot vient du grec ekklêsia — « l'assemblée des convoqués ». Il désignait d'abord la communauté des fidèles rassemblés, avant de glisser vers le bâtiment qui les accueillait. Ce double sens n'a jamais disparu : quand on parle de l'Église catholique, on désigne encore la communauté ; quand on parle d'une église romane, on désigne le bâtiment. Deux mille ans après, le mot porte toujours ses deux mémoires.
Si le clocher en est l'élément le plus emblématique — souvent la première silhouette qu'on aperçoit de loin — chaque église cache un vocabulaire propre qui vaut la peine d'être connu. On franchit le portail (parfois surmonté d'un tympan sculpté qui raconte, en pierre, une scène biblique) et l'on entre dans la nef, longue salle centrale bordée d'une ou de plusieurs travées collatérales. Elle mène au chœur, réservé au clergé, souvent séparé de la nef par un transept — cette « aile » transversale qui donne à l'édifice sa forme de croix latine. Tout au fond, derrière l'autel, le chevet clôt l'édifice, tantôt plat, tantôt arrondi en abside. Les vitraux — véritables bibles de lumière pour les fidèles illettrés du Moyen Âge — colorent la pierre de rouge, de bleu, d'or. Au-dessus, les voûtes sont maintenues par des arcs de pierre scellés en leur sommet par une clé de voûte — pièce maîtresse qui, une fois posée, verrouille tout l'édifice. La grande rosace de la façade occidentale, quand elle existe, achève de faire de l'église un lieu d'harmonie et de lumière.
L'architecture raconte les siècles superposés. Le roman (XIᵉ-XIIᵉ siècle) est trapu, aux murs épais, aux ouvertures étroites, aux arcs en plein cintre. Le gothique (à partir du XIIᵉ) élance ses voûtes sur croisées d'ogives et laisse entrer la lumière à flots par de vastes verrières. Le baroque (XVIIᵉ-XVIIIᵉ) déploie les courbes, les dorures et les statues théâtrales. Le néogothique du XIXᵉ siècle revient aux flèches élancées, dans un élan de restauration romantique. La plupart des églises paroissiales sont en réalité des palimpsestes où chaque génération a laissé sa trace : un chœur reconstruit, une chapelle ajoutée, un porche refait.
Ces lieux au cœur du village abritent l'âme de la religion catholique, mais leur rôle a longtemps dépassé le seul culte. Au Moyen Âge, on y était baptisé, marié, enterré au cimetière attenant — les trois moments essentiels de la vie. On y payait la dîme — cet impôt d'origine biblique, littéralement le « dixième », prélevé sur toutes les récoltes de la paroisse au profit du clergé pour son entretien et le culte. Devenue au fil des siècles l'une des grandes charges pesant sur les paysans, elle fut abolie dans la nuit du 4 août 1789, symbole de la fin de l'Ancien Régime.
Les cloches, attestées dès le XIIIᵉ siècle, rythmaient la journée : angélus du matin, du midi et du soir, tocsin d'alerte, glas des morts, volées joyeuses des mariages. Le fameux coq au sommet du clocher — symbole de vigilance et de résurrection — apparaît en France dès le IXᵉ siècle et deviendra un emblème national.Front De Mer
patrimoineFront De Mer (Rt136)
patrimoineLotissement Te Ava Piti
patrimoineMarché
patrimoineMt Temehani
patrimoinePurumu Hanuauta
patrimoinePurumu Maateumiumi A
patrimoinePurumu Maateumiumi B
patrimoinePurumu Manuihi 1a
patrimoinePurumu Motu Ioio
patrimoinePurumu Tairineneva 11a
patrimoinePurumu Vairoia A
patrimoinePurumu Vairoia B
patrimoineRocade d'Uturoa
patrimoineRoute Aratao
patrimoineRoute de Ceinture Est
patrimoineRoute de Ceinture Ouest
patrimoineRoute Du Lycée (Rt 134)
patrimoineRoute Traversière
patrimoineSentier Du Mont Temehani
patrimoineSentier Te Ara Hiti Ni'a
patrimoineSentier Te-Ara-Hiti-Ni'a
patrimoineTahua Tahateao
patrimoineTahua Temaruao
patrimoineTemple Petera
patrimoine